Popędy człowieka
W praktyce dwie pierwsze ewentualności mogą być realizowane tylko w dość wąskich granicach. Jeżeli chodzi o człowieka, nie znamy sposobu, który potrafiłby stłumić całkowicie któryś z "witalnych" popędów, podobnie jak wzmocnić go w sposób bardzo wydatny tam, gdzie on jest niezwykle słaby. Możemy raczej tylko przez odsuwanie odpowiednich bodźców lub też, przeciwnie, przez ich aktualizowanie, opóźnić przebudzenie się popędu lub też przyspieszyć jego manifestację. Tą drogą wydaje się też możliwe osłabienie lub, odwrotnie, podsycenie pewnych momentów popędowych. Na to, że natrafiamy tu zazwyczaj dość rychło na trudne do przekroczenia granice, wskazują chociażby liczne próby dokonywane na instynkcie płciowym. Abstynencja, uprawiana przez księży i zakonników w ramach pewnych systemów religijnych, daje w rezultacie z reguły tylko częściowe zahamowanie popędu, nie zaś całkowite jego stłumienie. Natomiast szerszy zakres obejmują różnego rodzaju "transformacje", "przeobrażenia".